Bóg zdecydowanie używa markera. Podkreśla, zakreśla, zostawia tu i ówdzie strzałki. Zupełnie inna sprawa, czy ludzie potrafią ślad tego markera zobaczyć. Aha - oczywiście znam pogląd, że w żadnej sprawie nie interweniuje bezpośrednio, a jedynie przygląda się jakich wyborów sami dokonamy, kierując się zaszczepionymi nam zasadami...
...ale ja od paru dni wiem z całą pewnością, że jest inaczej.
niedziela, 9 listopada 2008
wtorek, 4 listopada 2008
piątek, 31 października 2008
Niebawem poranna mgła
Niemal rok temu powstała tu notka o czekoladowych ciastkach. Wściekle czekoladowych. To była niedziela, wczesne popołudnie na początku listopada. Z tych, gdy na pustych ulicach miasta wilgotny listopadowy wiatr wydaje się dotkliwszy niż w zgiełku dnia powszedniego. Marsz do pracy - wbrew wszelkim podskórnym tęsknotom, by się ogrzewać w domu. Ale nie był aż tak dotkliwy, dzięki tamtym ciastkom właśnie.
W tamtym mnie, maszerującym pod wiatr bez trosk, z energią która przecież nie tylko z tego czekoladowego wypieku się wzięła - jakoś nie potrafię dziś rozpoznać siebie samego. Minął ledwie rok, a ja jestem w tak innym miejscu. Gdzie łatwiej mi pogrążać się w oniryczne, leniwe zapaści. W stupor i w odrętwienie. W niechęć do otwarcia oczu i do uświadamiania sobie, że wokół jest jakaś rzeczywistość. Ileż wygody w tym, że jest jesień, jak łatwo można się zasłonić za jej wpływem...
Byłoby jeszcze łatwiej, gdyby ten utwór trwał kilka dni, a nie marne 5 minut z groszami:
W tamtym mnie, maszerującym pod wiatr bez trosk, z energią która przecież nie tylko z tego czekoladowego wypieku się wzięła - jakoś nie potrafię dziś rozpoznać siebie samego. Minął ledwie rok, a ja jestem w tak innym miejscu. Gdzie łatwiej mi pogrążać się w oniryczne, leniwe zapaści. W stupor i w odrętwienie. W niechęć do otwarcia oczu i do uświadamiania sobie, że wokół jest jakaś rzeczywistość. Ileż wygody w tym, że jest jesień, jak łatwo można się zasłonić za jej wpływem...
Byłoby jeszcze łatwiej, gdyby ten utwór trwał kilka dni, a nie marne 5 minut z groszami:
czwartek, 30 października 2008
New York is a State of Mind
Ponieważ nikt tego nie czyta, to na szczęście nikomu nie spier...lę radości czekania na 110 odcinek (sam i tak mimo upływu lat pamiętałem jasno co było PRAWDZIWYM finałem):
Słówko prawdy o tym, jak ze starego Lewandowskiego, stwardniałego w oparach wszechobecnego cynizmu, mimo wszystko czasami każdym szwem wyłazi ckliwość i gówniarski sentymentalizm: pamiętam wyraźnie, że we wrześniu 2001 roku (choć raczej jeszcze nie samego 11-go, bo wtedy jeszcze to, co widzieliśmy w telewizji paraliżowało wyobraźnię) zdarzyło mi się pomyśleć o tym gdzie rankiem tamtego wtorku był Joel (szczęściem raczej nie na Manhattanie) i gdzie wieści z Nowego Jorku zastaly Maggie...
Zupełnie jak baba z Podlasia gadająca do telewizora o swych chorobach, wnukach i drożyźnie w geesie :)
Słówko prawdy o tym, jak ze starego Lewandowskiego, stwardniałego w oparach wszechobecnego cynizmu, mimo wszystko czasami każdym szwem wyłazi ckliwość i gówniarski sentymentalizm: pamiętam wyraźnie, że we wrześniu 2001 roku (choć raczej jeszcze nie samego 11-go, bo wtedy jeszcze to, co widzieliśmy w telewizji paraliżowało wyobraźnię) zdarzyło mi się pomyśleć o tym gdzie rankiem tamtego wtorku był Joel (szczęściem raczej nie na Manhattanie) i gdzie wieści z Nowego Jorku zastaly Maggie...
Zupełnie jak baba z Podlasia gadająca do telewizora o swych chorobach, wnukach i drożyźnie w geesie :)
niedziela, 26 października 2008
Senność w pospiesznym przez Wrześnię
Szczery i otwarty krajobrazie wielkopolski... Z tym twoim niebem najwyższym i najrozleglejszym. Z twą niezmiennością aż po horyzont, okraszony rozrzuconymi gęsto wioskami i miasteczkami, niemal nieodróżnialnymi...
...krajobrazie - pełen ludzi i ludzików, z których część celebruje niedzielę, niespiesznym krokiem idąc przez ryneczek ''po kościele'' ''na słodkie'', a inna część wiecznie się gdzieś spieszy w interesach, bez względu na wszystko...
...jakżeż ja ciebie serdecznie i z głębi serca nie cierpię...
.
Subskrybuj:
Posty (Atom)
