Podrzucone przez wielkanocnego zajączka

Piosenki co wracają nocną porą

It's up to you Lord, it's up to you
But do I still have time to choose
I am liking what you provide
Lord if you hear me, I'm falling down, yeah

If I don't follow after you
What happens then, will I still lose
My faith is weary, my soul is too
Lord if you hear me, I need some proof, yeah, yeah

If I live or if I die
If I live or if I die

(If I live or if I die)
It's up to you Lord, it's up to you

http://youtu.be/TGyXU6Ez0S0

Katar sratar

Pan kotek był chory
i leżał w łóżeczku.
Oczywiście po robocie, bo jakoś słabo brać chorobowe z powodu zwykłego przeziębienia...
No i ciągnęło się to tak, ciągnęło...

I znowu dosypało.

Może nawet spodobałoby mi się to, gdyby tylko potworny ból głowy pozwolił mi skupić uwagę na czymkolwiek dłużej niż chwilę.

Znowu nas mniej

Odeszła Marmolada.

Szaroniebieska papuga, towarzyszka zielonego Dżema - oboje trafili do naszego domu razem, po śmierci Pedra - ich zielonego poprzednika.

Śmierć Marmolady była niespodziewana i niewytłumaczalna. Znalazłem ją na dnie klatki - małe, wiotkie ciałko z podkurczonymi pazurkami i zamkniętymi oczkami. Około czteroletnia, więc młoda. Bez śladu chorób, niedożywienia, czy obrażeń...

Martwię się o Dżema - był z nią bardzo zżyty i opiekował się nią. Gdy ich znalazłem był wyraźnie wstrząśnięty - siedział na drążku mimo późnego wieczoru, nie schował się przede mną do budki i milczał.

Ani nie wiem co zabiło Marmoladę ani nie wiem jak Dżem się z tego otrząśnie. A woliera opustoszała nagle...

Z sześciorga przed dwoma laty - dziś jesteśmy tu już tylko my dwaj.

Rocznica. Mimochodem

Równo 20 lat temu zostałem dziennikarzem. (A przy okazji - pół roku temu przestałem nim być).

Jak by tych lat nie wspominać - jednak kawał życia. A to niezła okazja do słodzenia sobie i otoczeniu w nowej pracy. W roli głównej babeczki z bydgoskiej Sokowirowni przy ul. Dworcowej. Połowa z orzechami, połowa z rodzynkami.

Lekki obłęd

Tak, jak pogardzam iPhonem za cały, stojący za nim system dojący kasę z użytkowników - prawie tak samo pogardzam sobą za niemal nałogowe zabawianie się kolejnymi appkami.

Muszę przyznać, że aparat fotograficzny ma toto, niestety, wybitny.

A nocą...

Nie przestaje mnie fascynować perwersyjna zmienność pogody.

Jeszcze osiemnaście godzin temu, nad ranem trząsłem się w łóżku od nagłego ataku chłodu na moje - nie najgorzej ogrzane - mieszkanie.

Jeszcze pięć godzin temu wracałem z pracy w śnieżnej zadymce a od niosącego ją, mroźnego wiatru trzeba było się chronić z pomocą czapki i rękawic.

A teraz - po północy - śnieg już tylko plaszcze pod stopami i rozpuszcza się na potęgę. Cieplej niż było w południe...

Ciekawe jak w taką pogodę będzie ze snem.

Omamy

Dawno temu na Facebooku opisywałem głupawy przypadek: zmęczony musnąłem wzrokiem pewną reklamę i zanim dotarło do mnie, że coś jest nie tak - mój umysł rozkodował jej treść tak:

"Szynka zagłady. Co za paranoja".

Oczywiście napis brzmiał: "Szynka z zagrody. Gorąca promocja".

Podobny przypadek miałem dwa dni temu. Na zakupach bezpośrednio po wyjściu z pracy.

Przez moment nawet wszystko mi pasowało w etykiecie "Woda zdemoralizowana". Potrzeba było głębszego namysłu by doczytać, że jednak "zdemineralizowana"...

I od kiedy, do cholery, przestało się na to mówić "destylowana"?!

Gdybym umiał, napisałbym o tym haiku

Taka niska przyjemność w wietrzne, jesienno-zimowe dni:

schronić się wieczorem w domu, po powrocie z pracy i zakupów, a chwilę potem przekonać się, że rozpadało się niemiłosiernie dokładnie wtedy, gdy zamknęły się za nami drzwi.

Pora na kakao.

Drugi, biały, dzień Bożego Narodzenia

Słowo w ciszy długiego milczenia. Na rocznicę

Nagła tęsknota do ciepła.

Wszyscy moi znajomi wiedzą, że kocham zimę.
Nie wszyscy wnikają w szczegóły i tym samym nie zawsze wiedzą, że najbardziej z zimy kocham poczucie, że po zdrowym wymarznięciu jest dokąd wracać, by się ogrzać.

Przedwczesna w tym roku zima już drugi raz z rzędu przypuściła atak. I znów, jak każdej mroźnej jesieni (a czasem tylko zimnej i wilgotnej), rozglądam się po mieszkaniu lekko zawiedziony widokiem poczciwych grzejników. Bijące z nich ciepło doceniają koty. Ja jednak atawistycznie tęsknię do żywego ognia w mieszkaniu, ogarnianym przez wczesny zmierzch.
Zazwyczaj takie fantazje szybko obumierają w konfrontacji z prostym faktem: nie mam szansy na przebudowanie domu (nie swojego) i wstawienie tradycyjnego kominka.
Biokominek to już jednak inna sprawa. Usłyszałem o nich kilka lat temu i teraz wzdycham do nich namiętnie.
Kombinuję na różne sposoby - czy wolę coś tradycyjnego, tak książkowo domowego:
[Tutaj wzór kominka w postaci tradycyjnej]
...czy raczej odważyłbym się na dizajn tak radykalnie nowoczesny, żeby powiesić sobie na ścianie takie dzieło:
[przykład kominka-obrazu, dizajn nowoczesny] 


Gdy zapakować do wnętrza jeszcze taki gadżet jak... ceramiczne polano - to już można zimować w pełnym poczuciu, że ma się dobrze przygotowaną domową kryjówkę przed trudną pogodą. W moich warunkach szalenie interesująca alternatywa dla tradycyjnego kominka.
[polano ceramiczne do biokominka]