Wszyscy moi znajomi wiedzą, że kocham zimę.
Nie wszyscy wnikają w szczegóły i tym samym nie zawsze wiedzą, że najbardziej z zimy kocham poczucie, że po zdrowym wymarznięciu jest dokąd wracać, by się ogrzać.
Przedwczesna w tym roku zima już drugi raz z rzędu przypuściła atak. I znów, jak każdej mroźnej jesieni (a czasem tylko zimnej i wilgotnej), rozglądam się po mieszkaniu lekko zawiedziony widokiem poczciwych grzejników. Bijące z nich ciepło doceniają koty. Ja jednak atawistycznie tęsknię do żywego ognia w mieszkaniu, ogarnianym przez wczesny zmierzch.
Zazwyczaj takie fantazje szybko obumierają w konfrontacji z prostym faktem: nie mam szansy na przebudowanie domu (nie swojego) i wstawienie tradycyjnego kominka.
Biokominek to już jednak inna sprawa. Usłyszałem o nich kilka lat temu i teraz wzdycham do nich namiętnie.
Kombinuję na różne sposoby - czy wolę coś tradycyjnego, tak książkowo domowego:
[Tutaj wzór kominka w postaci tradycyjnej]
...czy raczej odważyłbym się na dizajn tak radykalnie nowoczesny, żeby powiesić sobie na ścianie takie dzieło:
[przykład kominka-obrazu, dizajn nowoczesny]
Gdy zapakować do wnętrza jeszcze taki gadżet jak... ceramiczne polano - to już można zimować w pełnym poczuciu, że ma się dobrze przygotowaną domową kryjówkę przed trudną pogodą. W moich warunkach szalenie interesująca alternatywa dla tradycyjnego kominka.
[polano ceramiczne do biokominka]
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz