Ludzie w drodze

W małej skali poznaję życie tysięcy ludzi przemierzających kraj w podróżach służbowych.

Hotele powoli przestają mnie ekscytować. Tym bardziej, że plenery zazwyczaj te same dookoła.

Warszawa zza hotelowej szyby - chłód, obcość, nostalgia.

Rocznica. Mimochodem

Równo 20 lat temu zostałem dziennikarzem. (A przy okazji - pół roku temu przestałem nim być).

Jak by tych lat nie wspominać - jednak kawał życia. A to niezła okazja do słodzenia sobie i otoczeniu w nowej pracy. W roli głównej babeczki z bydgoskiej Sokowirowni przy ul. Dworcowej. Połowa z orzechami, połowa z rodzynkami.

Lekki obłęd

Tak, jak pogardzam iPhonem za cały, stojący za nim system dojący kasę z użytkowników - prawie tak samo pogardzam sobą za niemal nałogowe zabawianie się kolejnymi appkami.

Muszę przyznać, że aparat fotograficzny ma toto, niestety, wybitny.

A nocą...

Nie przestaje mnie fascynować perwersyjna zmienność pogody.

Jeszcze osiemnaście godzin temu, nad ranem trząsłem się w łóżku od nagłego ataku chłodu na moje - nie najgorzej ogrzane - mieszkanie.

Jeszcze pięć godzin temu wracałem z pracy w śnieżnej zadymce a od niosącego ją, mroźnego wiatru trzeba było się chronić z pomocą czapki i rękawic.

A teraz - po północy - śnieg już tylko plaszcze pod stopami i rozpuszcza się na potęgę. Cieplej niż było w południe...

Ciekawe jak w taką pogodę będzie ze snem.

No, może...

.. ale nawet my, niby mądrale, udostępniający tę myśl szeroko po całym Facebooku - niby co innego robimy od tych, którym wymyślamy?

You too

When the night has no end And the day yet to begin As the room spins around.... I need...

Omamy

Dawno temu na Facebooku opisywałem głupawy przypadek: zmęczony musnąłem wzrokiem pewną reklamę i zanim dotarło do mnie, że coś jest nie tak - mój umysł rozkodował jej treść tak:

"Szynka zagłady. Co za paranoja".

Oczywiście napis brzmiał: "Szynka z zagrody. Gorąca promocja".

Podobny przypadek miałem dwa dni temu. Na zakupach bezpośrednio po wyjściu z pracy.

Przez moment nawet wszystko mi pasowało w etykiecie "Woda zdemoralizowana". Potrzeba było głębszego namysłu by doczytać, że jednak "zdemineralizowana"...

I od kiedy, do cholery, przestało się na to mówić "destylowana"?!