Nagła cisza na parę dni nie oznacza, że znalazlem pracę na półtora etatu. Po prostu w końcu poległem i się rozchorowałem (rasowy dżentelmen podąża o pół kroku za modą i to, co wszyscy już mają, wdziewa z opóźnieniem). Dlatego z godnością odczekałem do chwili, gdy temperatura z 38,6 stopni opadła mi do marnych 37,2 i w ten oto sposób zmieniam na chwilę bloga w szpitalny biuletyn. Ufam, że na niedługo. A teraz lecę po paczkę chusteczek...
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz