Niby wróciłem na swoje tory ale nie śmigam po nich, lecz wlokę się od przystanku do przystanku - zupełnie nie wiedząc dokąd zmierzam.
Już go rozpoznaję, już wiem gdzie szukać pomocy w czasie jego wizyt. Daleko mi jednak do oswojenia go.
Czarnego psa.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz