Katar sratar

Pan kotek był chory
i leżał w łóżeczku.
Oczywiście po robocie, bo jakoś słabo brać chorobowe z powodu zwykłego przeziębienia...
No i ciągnęło się to tak, ciągnęło...

Dwie tabletki

Jedna czerwona, druga różowa.
To rozróżnienie jest dość oczywiste - różowa ma pół tej dawki, co czerwona.

Nowych leków nie ma. Są stare, tylko więcej.
Można powiedzieć: postęp. Pół roku temu zaczynałem od 35 mg na dobę, dziś ma mi pomóc 225 mg.
Hu-hu!

http://youtu.be/xqU5xk7XZDY

Wieczorny przegląd moich myśli

Taki tytuł nosiła pewna piosenka Perfectu. W czasach gdy był to dla mnie najlepszy zespół pod słońcem a Hołdys był moim guru.

Czasy dawne. Ale moje wieczorne przeglądy myśli jakoś uderzające podobne.

Weź pigułkę, weź pigułkę.

Bydlę znów przyszło z wizytą i się zadomowiło.

Niby wróciłem na swoje tory ale nie śmigam po nich, lecz wlokę się od przystanku do przystanku - zupełnie nie wiedząc dokąd zmierzam.

Już go rozpoznaję, już wiem gdzie szukać pomocy w czasie jego wizyt. Daleko mi jednak do oswojenia go.

Czarnego psa.

http://youtu.be/d6_8eLGW9hg

I znowu dosypało.

Może nawet spodobałoby mi się to, gdyby tylko potworny ból głowy pozwolił mi skupić uwagę na czymkolwiek dłużej niż chwilę.

Chyba uciekło mi już pół weekendu

Mam tak już w pół godziny po wyjściu w piątek z pracy - i potem już przez resztę weekendu.

Weekendów. Wszystkich już od co najmniej dwóch miesięcy...

Rysunek ukradłem z FB.

Autorka: Maria Cywińska

Piątunio. Znowu.

To "zimne, mokre gówno lecące z nieba" (frazę pożyczam od Wilqa Superbohatera, patrz - obrazek) nieźle mnie zirytowało podczas marszu z pracy, z przystankiem pośrednim na zakupach.

Ale im bliżej domu - tym większą miałem pewność, że to coś idealnego na piątkowy wieczór. Doskonały eliminator pokus towarzyskich, popędów porządkowych i żądz kulturalno-oświatowych. Nie wychodzę. Nie - nie z domu: spod koca.

Wieczór sponsorują kakao i drzemka.