...and the prescription is...

Najpierw było 15 mg pewnego Czegoś, gustownie opakowane w podłużną kapsułkę o szlachetnych, chociaż zgaszonych barwach. Owo Coś otoczone było sławą, wyglądającą na mocno przesadzoną (mówię zarówno o tzw. złej sławie, jak i o zachwytach zadowolonych klientów). Ale miało pomagać na JEDNO - i pomogło. Nadspodziewanie skutecznie.

Problem pojawił się, gdy musiałem serio pomyśleć, czy jednak nie wrócić do starego sposobu na poradzenie sobie z coraz natrętniejszym DRUGIM.
Dotarłem do Czegoś Innego, co zazwyczaj pomaga na to DRUGIE, ale usłyszałem zarazem, że nie mogę łączyć Czegoś z Czymś Innym. Po prawdzie spodziewałem się tego. Ale zaskoczeniem było dla mnie, że na dodatek muszę po odstawieniu Czegoś wstrzymać się na paręnaście dni z Czymś Innym.
Chodzi o ryzyko jakiegoś szoku na ''s'', albowiem [- teraz najlepsze -] i Coś, i Coś Innego, działają pobudzając ten sam ośrodek w organizmie.

Teraz leży sobie u mnie porcja 20-miligramowych, niewygodnych w łykaniu, niepowlekanych piguł Innego Czegoś, a ja się zastanawiam... Z jednej strony wygląda na to, że dobroczynny efekt Czegoś nie zniknie, mimo odstawienia kapsułek, skoro Inne Coś też masuje tego samego gruczoła czy cokolwiek tam.
Z drugiej strony - w jaki sposób Inne Coś ma pomóc na DRUGIE, skoro zasadniczo działa tak samo jak Coś, a właśnie podczas zażywania Cosia na JEDNO poczułem istotny problem z DRUGIM?

Eeee tam, to za trudne i guzik mnie obchodzi.
Została mi doba do pierwszego kroku na różowy brzeg rzeki świadomości.