Z zupełnie oczywistych powodów wpadłem najpierw odwiedzić Manneken Pisa. Ale miał jak zwykle wielu gości, a na dodatek zajęty był nie tylko sikaniem, ale i fotografowaniem publiczności.
Dlatego dałem mu spokój i poszedłem odwiedzić najpierw Zinneke Pisa...
...a potem radosną Jeanneke Pis. Ta mnogość Pis-ów musi mieć jakiś związek z belgijskimi piwami...
Po drodze wpadłem na pewnego zaaferowanego wieprzka, śniącego coś pod wężem zjadającym własny ogon.
Kurtuazyjnie odwiedziłem króla Alberta, wyrywającego się jakoś spiesznie ze swego Albertinum.
Pózniej napatoczyłem się na niejakiego Tintina...
... i na jakąś nostalgiczną belgijską odmianę Misia z Okienka... 
...oraz na kolejną świnkę. Ponoć zmilitaryzowaną, ale chyba nikt w Belgii nie bierze całkiem serio tutejszej armii.
Wielką radość sprawiło mi wpadnięcie na Bronka Springsteena...
...ale nie sposób opisać mojej radości, gdy nieoczekiwanie wpadłem na bohaterów mego dzieciństwa: Barbapapę i Barbamamę, z gromadką Barbapotomstwa! I tylko jedno położyło się cieniem na tym spotkaniu: z całej naszej wycieczki, tylko ja wiedziałem co to za ludki.Ludzie! Młodzieży polska! Poznawajcie i pamiętajcie o Barbapapie!
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz